<$BlogRSDUrl$>

3.4.04

Welkom in Utopia!
De PvdA is al tijden op zoek naar een nieuwe beginselprogramma. Echt vlotten wil het niet. Onlangs heeft mijn gewardeerde fractiegenoot Sjak Rijploeg ook een duit in het zakje gedaan. Op de landelijke website van de PvdA formuleert hij zijn toekomstideaal:

“De PvdA streeft met alle democratische en moreel toelaatbare middelen, naar een samenleving van georganiseerde solidariteit, waarin de toegang tot essentiële levensfuncties voor alle wereldburgers van nu en morgen zo gelijk mogelijk is. Hiertoe horen in ieder geval: het recht op onderwijs op alle niveaus, het recht op gezondheidszorg, het recht op werk en inkomen, het recht op sociale voorzieningen wanneer de toegang tot werk buiten iemands schuld is geblokkeerd, het recht om niet door machtsmisbruik vernederd te worden, het recht op democratische participatie op alle niveaus in alle geledingen (ook op het werk) van de samenleving; het recht om in een schone, vreedzame en duurzame wereld te leven.”

Met alle respect Sjak maar het kwam op mij over als Frank Boeijens: 'Welkom in Utopia!' En ik stel mij voor hoe zo’n samenleving zou zijn. Volgens mij erg bloedeloos, zowel in positieve als in negatieve zin. Bovendien heb ik niet zo op voorstellingen waarbij als het ware ‘de duiven gebraden in je mond vliegen’. Ik chargeer maar proef toch een utopische ondergrond.

Sjak blijft in zijn visie wel iets van een klassieke socialistische utopist houden. En dat is een christelijke nalatenschap, maar dan anders. Is het bij de christenen zo dat dit idee voorbehouden blijft aan het hiernamaals, de klassieke socialistische utopisten hebben het ‘down to earth’ gebracht. Al tijden het leven moet het realiseren van een utopie mogelijk zijn.

Ik geloof daar niet zo in. Het kan ook enge trekjes krijgen, niet bij Sjak hoor wees gerust, daar ken ik hem genoeg voor, want wie al teveel in dergelijke utopieën gaat geloven en gaat denken “I want it all and I want now”, die deinst voor enig geweld niet terug om zijn heilig geloof te realiseren. En dan bijt de kat zich in zijn eigen staart.

We moeten binnen de sociaal-democratie maar eens definitief afstand nemen van het utopisch gedachtegoed!

Wat me verder opvalt is dat Sjak alleen rechten formuleert. En wanneer 4 miljard wereldburgers hun rechten gaan claimen wie laat er dan een veer om ze te realiseren? Die rechten zijn op zich niet verkeerd geformuleerd, maar ze belichten maar een kant van de medaille.

Mijn ambities zijn wat bescheidener. De sociaal-democratie zou bijvoorbeeld al succesvol zijn als het er in zou slagen de wereld ‘ietwat humaner’ (in de zin van: menselijker, vrijer, vriendelijker, zorgzamer) te krijgen. Dat is dus meer een waarde dan een utopie. Om dat te realiseren, met alle bijeffecten die ook goede bedoelingen kunnen hebben, lijkt me al moeilijk genoeg. Maar desalniettemin niet minder het proberen waard!

Op 1 mei houd ik een spreekbeurt voor de PvdA in Menterwolde en kom ik er weer op terug en geef ik er een bredere uitwerking aan!
Comments-[ comments.]

31.3.04

Improviseren met dualisme
Vandaag een discussie gehad over het nieuwe welzijnsbeleid (2004-2008). Het zijn eerste pogingen om vanuit duale verhoudingen vorm te geven aan het welzijnsbeleid in de komende vier jaar. En dat is nog flink zoeken. De discussie kreeg niet echt vleugels en bleef in goede bedoelingen steken. Die schoen kan ik ook zelf aantrekken, we laten de vormgeving van discussie nu nog teveel over aan de commissievoorzitter Marijke Folkerts die daarmee een ondankbare taak heeft.

In wezen liggen er straks op sociaal terrein hele wezenlijke keuzes voor. Van mishandelde vrouwen in het toevluchtsoord, tot een steunstee in Bellingwolde en van vroegtijdig schoolverlaters tot ouderen in een isolement. Allemaal onderwerpen die mensen soms tot in de kern van hun bestaan raken! En daar maakt de provincie, mede, keuzes in.

De afgelopen jaren is er een omslag gemaakt. Werd het welzijnsbeleid eerst op het provinciehuis ontwikkeld. De afgelopen is er de regio ingetrokken. Samen met de gemeenten worden er afspraken gemaakt en projecten uitgevoerd. Deze aanpak lijkt aan te slaan. De vraag is dus: gaan we nu bijna alle kaarten inzetten op het gebiedenbeleid en alleen zaken die echt bovenlokaal zijn nog zuiver provinciaal aanpakken? De provincie kan dan een rol spelen in de ondersteuning (denk- en mankracht), regisseren (samenhang in de gebieden en beleidsterreinen) en vernieuwingen bevorderen (stimuleringsbudget). Of is dat (nog) een brug te ver? Deze punten liggen nog impliciet aan de discussie ten grondslag en moeten eigenlijk nog boven tafel komen.

Verder is het qua resultaten van de afgelopen vier jaar soms nog snijden in mist. Er is een goed begin gemaakt met een aantal voortgangsrapportages. Maar we kunnen als commissie nog moeilijk grip krijgen op wat succesvol is verlopen en wat niet. Dat zou wat explicieter kunnen. In duale verhoudingen moet het natuurlijk idealiter zo zijn dat we vanuit de Staten het doel en de beoogde effecten aangeven. En dat GS vervolgens de hoe vraag op zich neemt. Wij kunnen dan jaarlijks controleren in hoeverre GS hierin is geslaagd. Maar we hebben met dergelijke dualistische werkwijze nog een lange weg te gaan…..
Comments-[ comments.]

30.3.04

Mineur!?
Een beter begin kun je als weblogger niet wensen een paginagrote afdruk van een van je eerste 'blogs' in het DvhN van deze ochtend! Een behoorlijk opsteker!

Verder even in een dip. Afgelopen dagen, zeg maar gerust weken, erg druk geweest. Het huis staat al een paar weken op z'n kop vanwege een verbouwing. Dit weekend de laatste hand gelegd aan een tweelingkamer. Even (nou ja....) een IKEA kast geplaatst. Voor iemand met twee linker handen steevast een bron van ergernis. Technisch inzicht is beter aan Liesbeth besteed. Vervolgens virtueel verder gebouwd aan de weblog en eerste artikelen geschreven. En vervolgens raast het werk (nieuwe baan) en de politiek wel door. Dus nu even een pas op de plaats.

De enige actie die ik vandaag heb ondernomen is een telefoontje met Jan Koller. De laatste 'der arbeideristen' in onze PvdA fractie. Insiders zullen het niet geloven maar deze twee Groningers hebben meer dan een uur aan de lijn gehangen!

We hebben het vooral over de jeugdwerkloosheid gehad in Oost-Groningen. Dat rijst de pan uit. Natuurlijk is het een structureel verhaal; veel jongeren met lagere of half afgebroken opleidingen. Deze jongeren zijn veelal werkzaam in sectoren die toch al kwetsbaar zijn. En bij economische tegenwind is het al gauw einde verhaal.

Afkomstig uit deze regio voel ik me erg begaan met deze problematiek. Voor je het weet heb je een generatie vol 'afgeschreven' mensen. Als Statenlid staan je vele middelen te beschikking om hier aandacht voor te vragen. De vraag is echter of het hier bij een signaleren moet blijven. Dat lijkt ons te simpel. We zullen er even dieper induiken, diversen er bij betreken, en met een gedegen verhaal komen. Wordt vervolgd!




Comments-[ comments.]

28.3.04

Hef denkmoratorium Waddengas op!
Het rapport van de commissie Meijer over de Waddengas is uitgesteld deze week. Logisch in verband met het overlijden van Juliana. Maar inmiddels lijkt publicatie wel mosterd na de maaltijd geworden. Want velen schijnen aan uitgelekte snippers van het rapport genoeg te hebben. De loopgraven zijn al weer betrokken in deze discussie. Maatschappelijke organisaties hebben de krachten al gebundeld. Politieke partijen als het CDA en GroenLinks hebben al hun stelling ingenomen. Kortom: de hijgerigheid speelt de boventoon en dat levert per definitie slechte beslissingen op.

Het rapport Meyer verdient een kans in het politieke debat. Ik vind dat in elk geval de PvdA deze discussie aan moet gaan. Natuurlijk de uitspraak in ons verkiezingsprogramma is helder: geen gasboringen in de Waddenzee. In december 2003 is op het landelijk congres van de PvdA dat nog eens bevestigd. In het provinciaal omgevingsplan, wordt vanwege het voorzorgargument, de zaak eveneens dichtgetimmerd. Maar is ons denken over gasboringen daarmee definitief op slot gezet?

Wanneer Meijer c.s. met een overtuigend bewijs op tafel kan komen dat gasboringen kunnen worden uitgevoerd zonder dat de Waddenzee daarmee naar de knoppen gaat, dan verdient dat een open debat in onze partij!

Laat de commissie Meyer mij maar overtuigen waarom gasboringen in de Waddenzee verantwoord zijn. Hij zal bij mij een gezonde scepsis moeten overwinnen dat je met gepresenteerde modellen de toekomst juist kan inschatten. En dat het mogelijk is om in te grijpen zonder onherstelbare schade op te lopen. Waarom zullen we het principe ‘bij twijfel: niet doen’ moeten verlaten, meneer Meyer?

De tegenstanders zullen voor mij aannemelijk moeten maken dat hun nee meer is dan het per definitie afblijven van de ‘heilige’ natuur. Natuur en mens hebben elkaar altijd beïnvloed; dus waarom moet er een groot hek om de Waddenzee?

Het zou goed zijn als de PvdA straks na de publicatie van het rapport Meyer niet in een egelstelling gaat kruipen. En dat we binnen de sociaal-democratie de moed hebben om voor- en tegenstanders open met elkaar in debat te laten gaan voordat we stelling nemen over het rapport. Laten we in elk geval het denkmoratorium over het Waddengas opheffen

Comments-[ comments.]
‘t Gronings door Friese ogen
De Statenverslaggever zag het afgelopen dinsdag in zijn column allemaal wat “duuster” in met het Gronings. In zijn column was het pessimisme alom wat het Gronings betreft; nog even het is definitief bekeken zo luidde de teneur van zijn betoog. Is hier een Groninger aan het woord die met de trits '’t is niks, ’t wordt niks en te zal nooit wat word’n ook' schamper uit de hoek kan komen. Nee, Piter Bergstra is een Fries, en wel een echte. Niet dat normaal gesproken ter zake doet, maar in deze ‘taalkwestie’ wel. Want hij beschrijft het Gronings met een Friese bril en ziet daardoor wat over het hoofd.

Bergstra verbaasde zich over het feit dat tijdens een hoorzitting over cultuur niemand vanuit de Groninger wereld in het Gronings het woord voerde. En diegene die het wel deed, namelijk Dirk Mulder van de Stichting Kostverloren, schakelde na enkele vragen in het Nederlands al snel over op het ‘Hooghaarlemerdijks’. Bergstra kon er met zijn verstand niet bij en trok derhalve de conclusie dat het met het Gronings wel heel er slecht gesteld moet zijn. De vraag is of hij het Friese verleden niet klakkeloos heeft getransporteerd naar het Groningse.

Het Gronings speelt namelijk in de beleving van veel Groningers een geheel andere rol dan het Fries voor de Friezen. Goffe Jensma heeft dat in zijn magistrale boek “Het rode tasje van Salverda” perfect onder woorden gebracht. Hij beschrijft hier in hoe de Friezen zich steeds meer in hun taal en historie zijn gaan vastbijten. Jensma legt een link met de neergang van Friesland in de negentiende eeuw. Velen vetrokken naar Holland. En tegen de verdrukking in klampten de Friezen zich vast aan een geromantiseerd verleden. Overigens sterk in de hand gewerkt door Friezen die naar elders waren vetrokken. De ‘cultuur van heimwee’ ging gepaard met Friestalige zuiverheid (het ‘oerfries’). Dit zette de toon en we zien er nu nog naweeën van.

In Groningen tref je dat regionalisme ook wel aan. Niet voor niets waren Geert Teis (Groninger Volkslied) en Kornelis Ter Laan (Groninger woordenboek) mensen die op jonge leeftijd hun provincie hadden verlaten. Maar toch zette deze cultuur zich niet helmaal door in Groningen. De neergang kwam pas later. De industrie en de moderne landbouw ontwikkelden zich hier voorspoedig en konden aanvankelijk de tred goed bijhouden. Groningen was lang in de ban van ‘modernitis’ zoals de socioloog Hofstee dat heeft genoemd. Daar hoorde ook een gedeeltelijke oriëntatie op het ‘Hollands’ bij. De Groningers hebben zich minder in hun taal vastgebeten. En zijn over hun taal veel tweeslachtiger. Groningers schakelen daardoor ook eerder over op het ‘Hollands’. Zeker als iemand anders het Gronings niet machtig is.

Deze erfenis werkt tot op de dag van vandaag door. Ik ben dan ook niet zo pessimistisch over het Gronings als Bergstra. Ik geloof best dat het Gronings van mijn grootvader ten dode is opgeschreven. Tijden veranderen en de taal verandert mee. Maar we hebben genoeg ‘couleur locale’ om af te wijken van pak hem beet Flevoland. Ik denk ook dat onze tweeling, hopelijk in juni/juli geboren, in hun taal herkenbaar Noordeling zullen worden. Dat zij niet meer weten wat twijduuster, holdert en daimt betekent; het zij hun vergeven. Deze woorden maken geen deel uit van hun belevingswereld.

Als de ‘architect’ van het Huis van de Groninger Cultuur (wat niet sec talig is!), gaat het mij ook niet om bewaren. Het stadium van het 19e en 20ste eeuwse regionalisme zijn we nu wel gepasseerd. Ik huiver dan ook van plannen om iedereen aan het Gronings te krijgen. Maar ik vind dat we in Groningen eveneens een afscheid van de 'modernitis' moeten nemen die het dialect lang in een verdomhoek heeft geplaatst.

We kunnen aansluiten bij de positieve aandacht voor het Gronings cultureel erfgoed door mensen die hier zijn opgegroeid en vooral ook van ‘ímport’. Dat is niet vanuit een strikte traditie, maar uit eigen keuze en interesse. Aandacht voor de eigen wortels, zonder in een schulp te kruipen en met de rug naar de toekomst te staan. Dus hoezo al die zwartkijkerij. Het past uitstekend bij deze, postmoderne, tijd. En op deze golven mag de provincie best meevaren. Voorwaarts, voorwaarts, Piter!


Comments-[ comments.]
Welkom op deze weblog!
Voor de mensen die mij nog niet kennen en afvragen wie is die man? En waarom deze website? Om met het laatste te beginnen. Ik ben lid van Provinciale Staten van Groningen voor de PvdA. In mijn fractie ben ik politiek secretaris en verder ben ik lid van de commissie, welzijn, cultuur en sociaal beleid. Onderwerpen die mij na aan het hart liggen. Ik ben al lang politiek actief. Eerst binnen de Jonge Socialisten (op lokaal en landelijk niveau) en het gewestelijk bestuur van de PvdA. Sinds 1997 als lid van Provinciale Staten.

Ik ben deze website begonnen om de discussie over politieke onderwerpen en vooral die hier in de regio spelen te verlevendigen en op scherp te zetten. Op deze website zal ik regelmatig mijn visie weergeven op actuele zaken in Stad en Provincie. En schroom niet je eigen oordeel daarover te geven!

Het Statenlidmaatschap combineer ik met een baan als beleidsmedewerker bij de gemeente Groningen. Ik ben 32 jaar en heb tot m’n 18de in Meeden gewoond, een dorp in Oost-Groningen tussen Veendam en Winschoten. En de laatste 14 jaar woon ik in de Stad Groningen, waar ik geschiedenis heb gestudeerd. Ik woon samen met Liesbeth van de Wetering en als alles goed gaat worden we in juni/juli ouders van een tweeling!

Voor de wat meer ingewijden: tja ik kon natuurlijk niet achterblijven. Ik ga graag de discussie aan en was dan ook regelmatig te gast bij mijn collega’s Laura Smit, Mark Boumans, Marc Jager en Fleur Graeper. Dat heeft zulke vormen aangenomen dat ik zelfs een adoptieaanbod kreeg…..De hoogste tijd om zelf een weblog op te starten. En na een paar avondjes stoeien is dit in elkaar gewrocht. Nog niet super gelikt, maar het volstaat prima waar het voor moet dienen. Be my guest, kijk oordeel en discussieer mee!

Comments-[ comments.]

This page is powered by Blogger. Isn't yours?